Dünya milletleri için dört yıl, biz Türkler için on yıl süren Cihan Harbi’ni ya da eskilerin deyimiyle Büyük Harp’i evvela Filistin Cephesi, ardından da Suriye Cephesi’nde aldığımız peş peşe yenilgiler neticesinde elim bir bozgunla kapatmış olduk. Aslında mağlubiyetlerimiz harbin başında da mevcuttu. Mesela harpte ilk muharebemiz olan Sarıkamış Muharebesi’nde de mağlup olmuştuk. Yalnız bu muharebede “General Kış”a yenilmiştik. General Kış Tanrı’nın ordusunda bulunuyordu. Fakat Suriye-Filistin Cephesi’nde İngilizlere mağlup olduk. Ne yazık ki ülkemizde bir türlü tarihe bir bilim nazarıyla yaklaşılamadığından, ilk mağlubiyetimiz Cihan Harbi’nin kahramanı Enver Paşa’ya, son mağlubiyetimiz de İstiklal Harbi’nin kahramanı Kemal Paşa’ya sayısız, hesapsız ve bizce en önemlisi hadsiz iftiralara sebep olmaktadır. Dünyanın nice devletleri ve milletleri, büyük bir çabayla kendilerine kahraman ararken Türklerin yüzlerce kahramanını kendi elleriyle kirletmeye ve küçültmeye çalışmaları hakikaten hazin bir durumdur. İngiltere ve Rusya gibi büyük emperyalist devletlerin düşmanlarına -Enver Paşa ve Kemal Paşa- milletimizin de sıkı birer düşman kesilebilmesi, emperyalizmin en azından kültürel sahasına bizim de çanak tuttuğumuzun açık bir delilidir. Başlangıcından beri bir kahramanlar geçidi olan Türk tarihinin en büyük, en feci ve en meşum mağlubiyeti Balkan Harbi’dir. Balkan Harbi sayısız kez hem Sarıkamış Muharebesi’ni hem de Suriye-Filistin muharebelerini örttüğü halde hiç dile getirilmemekte ve sorumluları aranmamaktadır. Onun yerine kahramanlarımıza hakaret edilen yenilgilerle kıymetli vaktimiz açıkça harcanmaktadır. Bu sebeple vaktimizin heba olmaması, Türk tarihinin açık bir şekilde anlaşılabilmesi ve milletimizin zihninde yer edebilmesi için çeşitli kaynakların kullanılması elzemdir. Cihan Harbi’nde Osmanlı’nın Almanlarla yaptığı ittifak neticesinde büyük bir askeri heyet Türkiye’ye gelerek harpte görev almıştır. Harbin sonunda ülkemizden ayrıldıktan sonra harple ve Türklerle alakalı birbirinden kıymetli eserler neşretmişlerdir. Bu eserler hem harbi Alman gözünden görmek hem de farklı bir gözden Türklere bakmak açısından son derece mühimdir. İşte bu eserlerden biri ne yazık ki 1932 yılından beri hiç basılmamış, büyük harp tarihçilerimizden Bursalı Mehmet Nihat Bey’in çevirmiş olduğu, Yıldırım Ordular Grubu Başhekimi Doktor Werner Steuber’e ait elinizde tutmuş olduğunuz bu eserdir. Bu kıymetli eserle bir müzayede vesilesiyle tanıştım. Bu müzayedede kitabın Almanca baskısına rastlamıştım. Görünce son derece şaşırıp heyecanlandığımı itiraf etmeliyim. Hemen araştırmaya koyuldum. Eserin, Cihan Harbi’ni “Resmi Alman Neşriyatı” adıyla ele alan 36 ciltlik, 38 kitaptan oluşan büyük bir külliyat olduğunu öğrendim. Bu külliyat bugüne kadar Türkçeye hiç çevrilmemişti. İçlerinden yalnız birini Yıldırım Ordular Grubu ile ilgili olan 4. cildini, Bursalı Mehmet Nihat Bey çevirmişti. Bu çeviri ise 1932 yılında Askeri Matbaa tarafından yayımlanmış, bulması neredeyse imkansız, okuması ise eserin dilinin eskiliği ve değişen onlarca yazım kuralı sebebiyle o nispette zordu. Bu eserin yeniden hayat bulması, geri dönüşüme gönderilmeden önce okuyucuyla buluşabilmesi için kolları sıvadım. Evvela bütün metin tarafımızca tashih edilmiş; çoğul ekleri, eklerin birleştirilmesi, kalın ince ünlülerin yazımı gibi pek çok husus güncellenmiştir. Bu gibi hususlardan kaynaklanan akıcılığın zarar görmesi engellenmeye çalışılmıştır. Bunlar yapılırken eserin diline ve Bursalı Mehmet Nihat Bey’in çevirisine müdahalede bulunulmamaya özen gösterilmiştir. Metin içerisinden sadece çok eskimiş birkaç kelimenin yerine günümüz karşılığı yazılmış, anlamının bilinemeyeceğini düşündüğümüz kelimelerin ise anlamları parantez içerisinde belirtilmiştir. Bunun haricinde kitapta herhangi bir görsel materyal bulunmamaktaydı, okuyucuya sunulan tüm görseller tarafımızdan eklenmiştir. Ön sözü bitirirken evvela kıymetli İrfan Paksoy’a teşekkür etmek isterim. Bu kitabın Türkçe çevirisinin künyesini kendisinin hazırladığı bir makalede gördüm. Eğer o makale olmasaydı bu kitap bu kadar erken yazılamazdı. İkinci olarak kıymetli Süleyman Gümüş’e teşekkür etmek isterim. Mehmet Nihat Bey’in çevirisine onun sayesinde ulaşabildim. Açık yüreklilikle söylemek gerekirse o olmasa bu kitap meydana gelmezdi. Üçüncü olarak kıymetli eşim Binnur Vural Özdemir’e teşekkür etmek isterim. Kitabın tashihindeki yardımlarını görmezden gelmem mümkün değil, yardımı sayesinde üzerimden büyük bir yük kalktığını itiraf etmeliyim. Dördüncü olarak emek verip vakit ayırarak bu kitabı okuma zahmetinde bulunacak kıymetli okuyuculara da ayrıca teşekkür ediyorum. Son olarak ülkemizin dört bir yanından Cihan Harbi “cehennemine” koşup Allah, vatan, namus ve ittihat için kıymetli canlarını feda eden bütün ecdadımıza sonsuz teşekkürlerimi sunuyor ve rahmet diliyorum…