Kültürümüzün en önemli unsurlarından biri olan müzik, insanlığın gelişiminin birçok aşamasında yer almıştır. Hâlen kültürlerin ve toplumların dönüşümüne eşlik eden müziğin işlevleri, icrası, araçları ve kendisi de dönüşüme uğramıştır. Müzikoloji, biyomüzikoloji, sosyoloji, psikoloji, iletişim ve medya gibi alanlarda ele alınabilen müzik ve müziğin dönüşümü, izleri yalnızca yüksek sanatta ya da popüler kültürde sürülemeyecek kadar geniş bir alanı kapsamaktadır. Bu kitapta da müzik ve müziğin dönüşümü, eleştirel bakış açısı ve tarihsel sürece duyarlılık ile ele alınmaya çalışılmıştır. Müziğin tarihsel sürecine ek olarak sinema, reklam, pazarlama ve teknoloji ile olan yakın ilişkisinin de aktarılmaya çalışıldığı kitabın editörlerinden olan Serkan Karatay, doktora tezinden uyarladığı “Müziğin Tarihsel Sürecine Bir Yolculuk” başlıklı çalışmasında, müziğin biyolojik kökenlerinden yola çıkarak sözlü ve yazılı kültürde müziğin dönüşümünü ele almıştır. Melek Ekinci, tarihsel süreçler ekseninde müziğin yabancılaşma kavramı ile olan ilişkisini eleştirel bir bakış açısıyla irdelerken Sibel Ercan, Türkiye’de müzik sektörünün endüstrileşme sürecini okuyuculara aktarmıştır. Bölüm yazarlarından Hasan Gürkan, “Film Bağlamında Müzikal Anlam ve Dijital Müzik-Dijital Sinema” başlıklı çalışmasında film ile müzik ilişkisini incelemiş ve sinema için müziğin ögelerinin önemli rolünü tartışmıştır. Belgesel film ve müzik arasındaki ilişkiyi 16 Ton belgeseli üzerinden değerlendiren Şeylan ise film anlatı yapısında müziğin rolünün üzerinde durmuştur. Müziğin reklam ve pazarlama ile ilişkisi Aslı Burcu Toku ve Sevil Bektaş Durmuş tarafından ele alınmıştır. Toku, “Reklam ve Müzik Birlikteliği” çalışmasında müziğin reklamlardaki kullanımını ve reklam müziklerini incelerken Bektaş Durmuş, çevrim içi müzik platformlarında ağızdan ağıza pazarlama yöntemini Spotify örneği özelinde incelemiştir. Müziğin dönüşümünde önem arz eden çevrim içi müzik platformlarında dönüşen müzik metası, yazalardan Kübra Ogurtani tarafından ele alınmıştır. Canan Arslan ise dijitalleşmenin müzik alanında toplumsal cinsiyet eşitsizliği üzerine etkilerini tartışırken Melike Sejfula, X kuşağının müzik dinleme pratiklerindeki dönüşümünü araştırmıştır. Cihan Oğuz ise müzikteki dönüşümü sosyolojik boyutuyla ve Z kuşağı özelinde irdelemiş Sarıgül ve Girgin, Türkiye’deki yeni medya şarkıcılığını Reynmen örneği üzerinden değerlendirmişlerdir. Müziğin dijitalleşmesinin müzik eğitimine etkilerini sorgulayan Ayça Avcı ise müzik bölümlerinin dijitalleşen müfredatını ele almıştır. Müziği, teknoloji ile olan yakın ilişkisi bağlamında ele alan yazarlardan Kutup Ata Tuncer, sahne performanslarında kulaklık kullanımının müzik icrasına etkilerini incelerken Gizem Çelik ise sanal gerçeklik müzik aletlerini ele almıştır. Son olarak Ümmühan Molo, müzik üretimini postmodern özne bağlamında ele alan çalışmasıyla, müzikte merkezî ve belirleyici öznenin estetik temelli bilinç süreçlerini, postmodern özne çerçevesinde yeniden yorumlamaktadır.