İsa’yı beşer üstü bir varlık olarak göstermek amacıyla Hıristiyanlar tarafından kullanılan “Tanrı Oğlu” unvanı, onun takipçileri tarafından erken dönemlerde benimsenmiş ve günümüzde Hıristiyanlığın temel dogmalarından biri hâline gelmiştir. Bu unvanın ortaya çıkışında yalnızca İsa’ya atfedilen söz ve fiiller değil, aynı zamanda ilk Hıristiyanların geçmişle kurduğu bağlar ve düşünsel miras da etkili olmuştur. Bu çalışmada, “Tanrı Oğlu” ifadesinin İsa’dan önce kullanılıp kullanılmadığı, İsa’ya bu unvanı ilk olarak kimlerin ve hangi amaçlarla atfettiği, bu unvanın başlangıçta ne anlam taşıdığı ve zaman içerisinde nasıl bir dönüşüm geçirdiği gibi sorulara yanıt aranmıştır. Böylece kavramın tarihsel ve teolojik arka planı betimleyici bir yöntemle ortaya konmuştur.