Bu eser, İslam tasavvufu ile geleneksel Türk dininin uygulamaları arasındaki benzerlikler ve etkileşimler üzerine odaklanmaktadır. Türklerin tarih boyunca eski inançlarını, yeni dini yapılar içinde nasıl yaşatmaya devam ettiklerini görmek, çalışmanın temel amaçlarından biridir. Bu bağlamda, geleneksel Türk dini unsurlarının tasavvuf içerisinde nasıl kamufle olduğu ve iki inanç sistemi arasındaki paralelliklerin tespiti, alanın sağlıklı anlaşılması açısından kilit bir öneme sahiptir. Kitapta genel olarak din ve kültür arasındaki etkileşim ele alınmakta; Türklerin geçmişteki kültür ve inançlarının İslam dini içinde nasıl yer bulduğu örneklerle açıklanmaktadır. Özellikle geleneksel Türk dininin temel özellikleri ve bu inanç sisteminde şamanların (kamların) konumu ayrıntılı biçimde işlenmiştir. Ayrıca, Türklerin İslamiyet’i kabul süreçleri, bu süreçte mutasavvıfların etkisi ve Türkler arasında faaliyet gösteren tasavvufi yapılar da değerlendirilmiştir. Türk dinî geleneğinde önemli bir yer tutan tabiat kültleri (ateş, dağ, taş, demir, su, ağaç ve atalar kültü) üzerinden bu unsurların tasavvufla ilişkisi irdelenmiştir. Kamlarla veli zatlar arasındaki benzerlikler karşılaştırmalı olarak ele alınmış, geleneksel Türk dininin destan, menkıbe ve masal geleneği üzerindeki etkileri ortaya konulmuştur. Ayrıca dinî ve mitolojik anlamlar taşıyan sayıların (üç, yedi, dokuz, kırk) hem geleneksel Türk inancındaki hem de tasavvufi ekollerdeki yeri karşılaştırılmış; bu sayıların etrafında şekillenen ritüeller ve anlam dünyası detaylandırılmıştır.