Lider, belirlenen amaçlara ulaşabilmek için insanları ikna edebilen, yönlendirebilen ve motive edebilen kişidir. Liderlik ise liderin öncü olduğu ve diğerlerini etkilediği süreci tanımlamaktadır. Liderlik, literatürde sıkça çalışılmış ve çalışılmaya devam eden bir konudur. İyi bir liderliğin yaratacağı mucizevi sonuçlar ve kötü bir liderliğin sebep olacağı felaketler nedeniyle de önemini hiç kaybetmeyecektir. 19. yüzyılın sonlarında başarılı komutanlardan ve devlet adamlarından esinlenerekliderliğin sadece erkeklere özgü olduğunu ve doğuştan geldiğini ileri süren büyük adam teorisi ile başlayan etkili lideri tanımlama çabaları, liderlerin zekâ, öz güven, karizma, boy pos, tok bir ses gibi belirli özelliklere sahip olduğunu savunan özellikler teorisi ile devam etmiştir. Ancak zaman içerisinde belirlenen temel kişisel ve fiziksel özelliklere sahip olsa da etkili olamayan liderler veya bu özelliklere sahip olmasalar dahi diğerlerini etkileyebilen liderler, yeni teoriler geliştirilmesine sebep olmuştur. Böylece etkili liderliği tanımlamada vurgu liderin özelliklerinden takipçileri/astları ile kurdukları ilişkinin şekline kaymıştır ve davranışsal teoriler ortaya çıkmıştır. Bu teoriler, liderin davranışlarını iş odaklı ve insan odaklı olma uçları arasında ikiye (Ohio State Liderlik Çalışmaları), üçe (Lewin’in Liderlik Teorisi), dörde (Likert’in Liderlik Teorisi) veya dokuza (Blake ve Mouton Liderlik Matrisi) bölerek lider ve takipçileri arasındaki ilişkileri tanımlamaya çalışmışlardır. Ancak bir davranış türünün örneğin insan odaklı olmanın liderin başarısı üzerinde her zaman aynı sonucu vermemesi, mevcut şartların uygulanacak liderlik türü dolayısıyla da başarısı üzerindeki etkisinin anlaşılmasını sağlamış ve durumsallık teorileri ortaya atılmıştır. Durumsallık teorileri de her zaman, her koşulda başarılı olabilecek tek bir liderlik tarzının mümkün olamayacağını, başarılı liderliğin liderin, takipçilerin ve içinde bulunulan durumun bir fonksiyonu olduğunu ileri sürmektedir. Durumsallık teorileri sonrasında ortaya çıkan etik, otantik, dönüşümsel, etkileşimsel vb. liderlik teorileri de modern liderlik teorileri olarak adlandırılmıştır. Ancak günümüzde hâlâ yeni liderlik türleri tanımlanmaya devam etmektedir. Çünkü insanlar, takımlar ve örgütler var oldukça daha iyi, daha başarılı bir liderlik nasıl olur, başarılı liderlerin özellikleri nelerdir, başarısız bir liderlik ne gibi yıkımlara yol açabilir, hangi özellikler bir liderin başarısız olma ihtimalini artırır vb. sorulara yanıtlar aranmaya devam edecektir. Bu kitapta da Türkçe yazında çok sık çalışılmamış olan ve postmodern liderlik türleri olarak sınıflandırılan çok yönlü liderlik, dijital liderlik, kibirli liderlik, küresel liderlik, öz liderlik, paradoksal liderlik, paylaşılan liderlik, pozitif liderlik ve yeşil ekonomide liderlik türleri ele alınmıştır.Çalışmada emeği geçen bütün yazarlara katkıları için teşekkür eder, kitabın başta yönetim ve organizasyon alanında çalışan akademisyenler ve öğrenciler olmak üzere liderlik konusuna ilgi duyan herkese faydalı olmasını dilerim.Dr. Ülkühan Bike Esen .