İnsan kaynağı, işletmelerin sahip olduğu en değerli sermayelerden biridir. Bu değerli sermayenin etkin ve verimli bir şekilde yönetilmesi de işletmelere sadece bir rekabet avantajı kazandırmakla kalmaz aynı zamanda bir temel yetenek de katabilir. Bundan dolayı, insan kaynakları yönetimi işletmelerin en önemli fonksiyonlarından biri olmuştur. Örgütler, tıpkı insanlar, işletmeler, devletler gibi doğaya adapte olan canlı organizmalar olarak görülebilir. Uyum süreci, kimi organizmalarda yüksek maliyet getirdiğinden çevreye uyum diğer organizmalara göre olması gerektiği oranda gerçekleşmeyebilir. Bu durumun doğada pek çok örneği bulunmaktadır. İşten çıkarma, yeniden yapılanma, yatırımları azaltma veya bitirme gibi acı tecrübeler ise iş hayatında verilebilecek örneklerdir. Firmalar ve dinamikleri uzun vadede değişime açıktır. Burada sorulması gereken soru, söz konusu örgütlerin açıklanan uyum süreçlerini nasıl geçirdikleri ve oluşan yeni çevreye uyum için nelerin gerektiğidir. Bu çalışma kapsamında, örgütlerin muhasebeleştirilemeyen ama sermaye olarak ticaretin başlangıcından bugüne değin vazgeçilemeyen bir unsuru üzerinde durulacaktır. Bu unsur, insan sermayesidir. Bu açıdan insan sermayesinin bulunması, işlenmesi ve yönetilmesi işletmeler açısından önemli bir konu hâline gelmektedir. Bu çalışmanın temel motivasyonu, kariyer gelişimi, yetenek yönetimi ve psikolojik sözleşme kavramlarının ilgili literatürde çokça çalışılmasına rağmen bir bütünsel yaklaşımda ele alınmamış olmasıdır. Bundan dolayı, stratejik insan kaynakları bağlamında yetenek yönetiminin ve psikolojik sözleşmenin kariyer gelişimi ile ilişkisi ilk defa bu çalışma ile bütünsel bir yaklaşımla modellenmiştir. Bu modellemede yetenek yönetiminin kariyer gelişimini etkileyen faktörler arasında düzenleyici bir değişken olarak rol aldığı ve psikolojik sözleşmenin de kariyer gelişimi ile örgütten ayrılma ve örgütte kalma niyeti arasında bir ara değişken rolünde olduğu gösterilmiştir. Bu amaç doğrultusunda dördünce bölümde gösterilen araştırma modeli ilgili akademik yazında ilk defa olacak şekilde kurulmuştur. Bu modellemede yer alan temel kavramlar, kariyer gelişimi, yetenek yönetimi ile psikolojik sözleşmelerdir. Bu modelde, yetenek yönetimi kariyer gelişimi üzerinde doğrudan bir faktör olarak değil bir düzenleyici değişken olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamanın temeli ise yetenek yönetiminin kariyer gelişimi üzerinde etkisinin var olan faktörlerin etki derecelerinin arttırdığı varsayımıdır. Yetenek yönetiminin düzenleyici değişken formunda ele alınması, bu değişkenin yokluğunda da kariyer gelişiminin gerçekleşmesi temeline dayanmaktadır. Bundan ötürü, yetenek yönetimi uygulamalarının olması veya olmaması durumunda kariyer gelişiminin düzeyi ne olur sorusuna bu model ile daha doğru bir yanıt verilmeye çalışılacaktır. Kurulan teorik modelin bir başka önemli değişkeni de psikolojik sözleşme boyutudur. Bu boyut ile kariyer gelişimi, örgütte kalma ve örgütten ayrılma eğilimleri arasındaki ilişki açıklanmaya çalışılacaktır. Buna göre, psikolojik sözleşmeler, kariyer gelişimi ile örgütte kalma veya örgütten ayrılma eğilimleri arasında bir ara değişken yapısında olduğu varsayılmıştır. Buradaki dayanak da kariyer gelişiminin örgütte kalma veya örgütten ayrılma eğilimleri arasındaki ilişkisini etkileyebileceğidir. Başka bir ifade ile psikolojik sözleşmeler örgütte kalma veya örgütten ayrılma eğilimlerinin doğrudan bir faktörü değil arttırıcı (psikolojik sözleşme olumlu ise) ya da azaltıcı (psikolojik sözleşme olumsuz ise) bir ara değişken yapısındadır. Bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, insan kaynakları, stratejik insan kaynakları ve ilgili konular incelenmiştir. İkinci bölümde, kariyer gelişimi, yetenek yönetimi ve psikolojik sözleşme boyutları detaylı olarak açıklanmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde, kariyer gelişimi, yetenek yönetimi ve psikolojik sözleşmeler konularından birbirleriyle ilişkili ve insan kaynakları literatüründe geliştirilen teorik modellerin açıklamalarına yer verilmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise bu çalışma kapsamında geliştirilen ve üçüncü bölümde anlatılan teorik modellerin de gösterdiği bütünsel ilişki eksikliği kariyer gelişimi, yetenek yönetimi ve psikolojik sözleşmeler bağlamında modellenmiştir. Bu çalışma, ilgili yazında üzerinde sayısız çalışmanın yapıldığı, kariyer gelişimi, yetenek yönetimi ve psikolojik sözleşme kavramlarını ilk defa bu çalışmadaki yapısıyla modellenmesi adına akademik yazına katkı sağlamaktadır. Bilindiği kadarıyla, kariyer gelişimi ve işten ayrılma süreçlerinin modellemesinde yetenek yönetimi ve psikolojik sözleşme faktörleri sırasıyla düzenleyici ve ara değişken yapısında ele alındığı başka bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışma ile yetenek yönetiminin kariyer gelişimi açısından önemi ve değeri ortaya koyulmaya çalışılmakla beraber, konuyla ilgili psikolojik sözleşmelerin modellenmesine de son derece önemli bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir.