Çevremize baktığımızda tüm insanların birbirinden farklı olduklarını görürüz, çünkü dünyaya gelen her bebek diğerlerinden farklıdır. Farklılıklar sadece fiziksel özelliklerle sınırlı değildir. Kişilik özellikleri, davranışlar, çevresel uyaranlara verilen tepkiler, öğrenme stili, öğrenme hızı, gelişme örüntüsü ve daha yüzlerce özellik bakımından farklılıklar olduğunu söyleyebiliriz. Ancak bu farklılıklar yine de belli standartlar çerçevesi içindedir. Dolayısıyla bu çocukların gelişimlerini izlerken standart yöntem ve değerlendirme araçlarını kullanabiliriz, onları genel eğitim sistemi içine katarak eğitim almalarını sağlayabiliriz. Bu çocukların anababaları çocuklarını yetiştirirken geleneksel ve standart yaklaşımlardan yararlanabilirler. Ancak bazı çocukların farklılıkları çok fazladır ve bu farklılıklara bağlı olarak bakım ve eğitim gereksinimleri de farklılıklar gösterir. “Özel gereksinimli” olarak nitelediğimiz bu çocukların tıbbî gereksinimleri, yetiştirme sürecinde ebeveynlerin çocuklarına göstereceği tutum ve davranışlar, iletişim biçimleri, bakım ve ev ortamında verecekleri eğitim, normal gelişim gösteren çocuklarınkinden daha farklıdır. Benzer şekilde genel eğitim ortamlarında sunulan eğitim,bu çocukların eğitim ihtiyaçlarını tam olarak karşılayamaz; onlar için özel ortam, yöntem ve tekniklerin kullanılması gerekir. Son yıllarda yaygın olarak uygulanan kaynaştırma programlarına katılan özel gereksinimli çocuklar için bile sınıf ortamında öğretmenin bazı özel yaklaşımlar göstermesi, eğitim programlarında çeşitli uyarlamalar ve düzenlemeler yapması gerekebilir. Çok sayıda özel gereksinim tipinin olması ve her bir gereksinim tipinin kendi içinde farklı sınıflamalarının olması, özel gereksinimli bireyler için standart yaklaşım ve destek programı oluşturmayı engellemektedir. Bu çocuklara sunulan özel ve genel yaklaşımların amacı, onların özel gereksinimlerinden dolayı yaşamını sürdürmede başkalarına olan bağımlılığını azaltmak ya da tamamıyla ortadan kaldırmaktır. Devamında bu bireylerin içinde yaşadığı topluma uyum sağlayabilmesi yani toplumsallaşması için onlara gerekli becerileri kazandırmaktır. Aslında gereksinimler ve sunulan destekler farklı olsa da özel gereksinimli çocuklar çok geniş bir yelpaze içinde yer alıyor olsalar da temel amaç aynıdır: “Bağımsız yaşama hazırlamak ve topluma uyumu sağlamak.”Siz değerli okuyucumuza sunduğumuz bu kitap uzun yıllardır Çocuk Gelişimi, Odyoloji, Dil ve Konuşma alanlarında çalışan akademisyenlerin yazdıkları bölümlerden oluşmaktadır. Yazılar daha çok özel gereksinimli çocuklar için “Çocuk Gelişimi” bakış açısını yansıtmaktadır. Kitabımızda ağırlıklı olarak özel gereksinim alanları hakkında bilgi sunmaya ve bu alanları; tanım, nedenler, sınıflandırma, gelişim alanlarındaki özellikler ve yetişkinlere öneriler alt başlıkları altın-ivda vermeye çalıştık. Ancak bazı bölümler konusu gereği bu şablona uymadığı için yazarın sunduğu özgün şekliyle kitapta yer aldı. Ayrıca bu çocukların ailelerini ele alan bir bölümle, son yıllarda ülkemizde yaygın olarak uygulanan özel gereksinimli çocukların kaynaştırılması konusu anlatıldı. Diğer taraftan Çocuk Gelişimi bölümü olarak uzun yıllardır risk altındaki ya da özel gereksinimli çocuklara ve ailelerine uyguladığımız, ancak yakın zamanda ülkemiz gündemine giren “erken müdahale” konusu da kapsamlı bir bölüm olarak kitabımızda bulunmaktadır.Özel Gereksinimli Çocuklar kitabının her tipteki ve her yaştaki çocukla çalışan uzmanlara, özel ve genel eğitim içindeki eğitimcilere, bu mesleklere aday öğrencilere, konuya ilgi duyan kişilere ve ailelere kaynak olarak yararlı olacağını umuyoruz.Kitabın hazırlanmasında emeği geçen tüm yazarlara ve kitabın ikinci basımını gerçekleştiren Anı Yayıncılık’a sonsuz teşekkürlerimi sunarım.