Bu kitabın yazılmasını çok önemsiyordum Bunun yalnız benim için değil, İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi hatta Türkiye tarihi açısından önemli olduğunu düşünüyorum Kayıhan’ın hayatı Cumhuriyet’in ilk dekadından 2015’e kadar olan zamanı kapsar Onun yaşamı toplumda ve üniversitedeki süreçleri yansıtır 60’lı, 70’li, 80’li, 2000’li yıllar… Cumhuriyetin kurumlarının, bilim dallarının kurumsallaşması, kanun tüzük ve yönetmeliklerin yapılaşmasında önemli roller oynamıştır Öğrenci federasyonlarında, tabipler Odası’nda, Üniversitedeki kliniklerde, çeşitli dernek ve vakıflarda, Tıp Fakültesi Dekanlığında, Çocuk Psikiyatrisi ve Psikiyatri Kürsüsü başkanlıklarında uzun yıllar özveri ile çalışmıştır Bu kurumların kurumsallaşmasına, yapılaşmasına ciddi katkıda bulunmuştur Onun hayatı aynı zamanda bu kurumların tarihçesinden bir kesittir Tabipler Odası binasının yapılması (yaptırılması), Çocuk Psikiyatrisinin yönetmelik ve tüzüklerinin hazırlanmasında özveri ile katkıda bulunmuştur Pedagogların Sağlık Bakanlığı bünyesinde çalışmaları, high pedagojinin tedavi alanında kullanılmasının resmileştirilmesi, kadroların çıkartılması onun Sağlık Bakanlığı Müsteşarı Tonguç Görker ile uzun çalışmaları sonucu kararnamelerde yerini almıştır Ülkenin zor zamanlarında 80’li, 90’lı yıllarda İstanbul Üniversitesi’nde Çocuk Psikiyatrisi ve Psikiyatri anabilim dalları başkanlıkları ile dekan yardımcılığı görevlerinde bulunmuş; öğrenci olaylarının yatıştırılmasına uzlaşmacı kişiliği ile büyük destek vermiştir Ayrıca idari işlerdeki titizliği, kanun ve yönetmeliklere hakimiyeti, bireylerinin güvenini desteklemiştir, ona da içinde bulunduğu kurum, kuruluş ve ortamlarda saygınlık sağlamıştır Elbette ki titiz, dürüst, ülkesini seven, ülke değerlerini her şeyin üstünde tutan bu şahsiyette (yapıda) köklü ailesinin ona verdiği manevi miras son derece önemlidir Osmanlı’nın son döneminde yetişen 7 dil bilen Almanca öğretmeni bir anne Mediha Hanım ve 2 dil bilen Beyrut’a tıp tahsili için giden sonra İstanbul Üniversitesi’ne devam eden Mithat Bey’in oğludur Yusuf İzzettin Hoca ve Fadime Hatun’un torunudur Kaç kaç yılları, savaş sonrası Türkiye, yeni kurulan Türkiye’nin manevi mirası ile yetişmiş bir idealisttir İstanbul’dan Adana’ya giden annesi Mediha Hanım çalışkanlığı, dürüstlüğü, yardımseverliği, kültürü ve öğrenme merakı, başarma motivasyonu ile oğluna örnek olmuştur Babasından da çocuklarını ailesini seven iyi bir baba modeli almıştır Ailesinden de kazandığı kültürü rolleri, transandantal aktarımla taşıyan yaşatan Kayıhan Hocam ülke için, çalıştığı kurum için, aile için, ailesi için örnek bir kişidir Ondan çok şey öğrendik Çok şey öğrendim Acemice de olsa bunların yazılmasını onu tanıyan kişilerin anılarını ve hayatını anlatan belgeleri toplamak istedim Onun kadar titiz, düzenli ve akademik özellikler taşıyan bir kitap hazırlayamadım Bu benim yapabileceğim bir şey değildi ama yapabildiğim kadarının da anlamlı olacağını düşündüm Bu konuda duygu ve düşüncelerimi kitabın yazılmasına, belgeleri düzenlemek, toplamak ve gerekirse yeniden yazmak açısından ciddi katkıları olan kızım Ayşe Yasemin Aydoğmuş’a, Bu kitabın nasıl yazılacağı, yazıların nasıl düzenleneceği, belgelerin nasıl toparlanacağı, düzenleneceği ve kitap haline geleceği konusunda büyük emeği olan yeğenimiz Ali Baltacıoğlu’na Dayısına ait kapsamlı, titiz, özenli bir yazı hazırlayan Hatçe Baltacıoğlu’na, Hastalığına ve acılarına rağmen dayısı için yazı hazırlayan ve iyisini yapmaya uğraşan Fadime Baltacıoğlu’na, Milli Türk Talebe Birliği anıları ile bizi zenginleştiren Nedim Üstdiken’e, Sevgili Hocamız Özcan Köknel’e İstanbul Üniversitesi’nde anıları ile bize katkıda bulunan hocalarımıza, Çocuk Psikiyatrisi hocalarımıza, Cahide Aydın, Ümran Tüzün, Nahit Motavalli, Behiye Alyanak, Ayşe Avcı, Ayşe Kılıçarlan, Murat Coşkun’a, Anıları ile katkıda bulunan Klinik arkadaşlarımıza, Ünyek anıları ile katkıda bulunan Gülizar İpcizade’ye, Sevgili yeğenlerimiz Yusuf, Mithat, Hale, Hatçe’ye Nilüfer ve Füsun Erdinç’e, kardeşimiz Güler Paça ve eniştemiz Cumhur Paça’ya, Kardeşim Bilal Ezik, yeğenlerimiz Kaan ve Hasan’a Komşu ve kadim dostumuz Sami Doğramacı, Kemal ve Gül Aytaç ile Nadir Yayla’ya Son olarak da bu kitabın basılmasında bizlere yardımcı olan Çocuk ve Aile Rehberliği Derneği’ne