Dil, insanoğlunun en önemli icadı sayılabilecek büyüklükte bir olgu olarak değerlendirilmektedir. İlk insandan bugüne iletişimin gerekli olduğu her yerde dile rastlamak mümkündür. Sırrı hâlâ tam çözülememiş olan dil, insanlığın en kadim konularından biri olması dolayısıyla insanların üstünde çokça düşünüp ürettiği ilgi konusudur. Dilin inceleme alanlarını dilin imkânları, sınırları, kullanım alanları, kullanım şekilleri, kullanım yerleri gibi uzayıp giden bir liste hâlinde sıralamak mümkündür. Bu açıdan bakıldığında dilde kullanılan her öge inceleme konusu olmaya açıktır. Renk ise gerek reklamcılık, beslenme, moda, spor, ticaret, propaganda, siyaset, kültür, medya, eğitim gibi a’dan z’ye hayatın her alanında gerekse dilde sıkça ve önemle kullanılan bir ögedir. Her rengin bir anlam taşımasının yanı sıra bu anlamların evrensel ve ulusal ölçekte taşıdığı anlamlardan da söz edilebilir. Dilin inceleme konusu olarak renge bakıldığındaçoğunlukla renk-kültür ilişkisinin öne çıktığı görülmektedir. Diğer bir deyişle dilde renk, kültürün bir simgesidir. Renk, kültürü simgeleyen tek unsur değildir. Kültür, belli bir ulusa, kimliğe, bölgeye veya ülkeye ait bir arada yaşayan insanların yaşam pratikleri olarak tanımlanabilir. Bu tanımın içine hemen her şey girebilir. Deyimler de bu pratiklerin en önemlileri arasındadır. Deyimler, bir ulusun belli durumlarda söylediği veya belli durumları nitelediği kısa, öz, etkili ve özetleyici sözlerdir. Kültürün önemli bir parçası sayılan deyimlerde yine kültürle yakından ilişkili bir kavram olan renklere rastlamamak çok zordur. Bu bağlamda renk deyimleri/renk içeren deyimler, kültürün doğrudan veya dolaylı olarak yansıtan ögelerdir. Söz konusu bu çalışma, Arapça ve Türkçede renk içeren deyimleri karşıtsal analiz yoluyla incelemeyi hedeflemektedir. Çalışmada aynı durumu, duyguyu veya olguyu açıklayan deyimler incelenmektedir. Bu 6 | Renklerin Dilidurumlar karşısında Arapça ve Türkçenin söylemleri ne ölçüde benzeşmekte ve farklılaşmaktadır? Bu benzeşme ve farklılaşmalar hangi alanlarda/kelimelerde/unsurlarda ortaya çıkmaktadır? Bu benzeşme ve farklılaşmaların nedenleri nelerdir? Bu ve benzeri sorular, bu kitabın çıkış noktasını oluşturmaktadır. Lisans derslerimizin ilk gününden bu yana gerek ders içinde gerekse ders dışındaki duruşuyla nasıl bir bilim insanı olunması konusunda bana rol model olan, bilgisini ve tecrübesini cömertçe benimle paylaşan, bu çalışmanın ortaya çıkmasında büyük bir özveriyle ilgisini ve vaktini ayırıp önemli katkılar sunarak çalışmayı yöneten saygıdeğer hocam Prof. Dr. Erdinç Doğru’ya sonsuz teşekkürlerimi sunarım. Nitelikli bir akademisyenin ve çevirmenin nasıl olması gerektiğine bizatihi cevap olan kıymetli hocam Prof. Dr. Mehmet Hakkı Suçin’e; Gazi Üniversitesi Rektörü kıymetli hocam Prof. Dr. Musa Yıldız’a; akademik gelişimim için elinden geleni yapan kıymetli hocam Doç. Dr. İbrahim Özay’a; her zor anımda yardımıma koşup beni hiç yalnız bırakmayan kıymetli hocam Prof. Dr. Murat Özcan’a; beni asistanı, arkadaşı ve evladı gibi görüp her anlamda bana rehberlik yapan kıymetli hocam Doç. Dr. Gürkan Dağbaşı’na şükranlarımı arz ederim. Bana her zaman iyi bir insan olmayı öğütleyen, ilk öğretmenim canım annem Esin Hengil’e; her daim arkamda duran, desteğini ve sevgisini esirgemeyen kıymetli babam İbrahim Halil Hengil’e ve varlığıyla yaşamıma güzellik katan, omzumdaki yükleri hafifletmek için var gücüyle çabalayan, bu eserin yazım süresince her aşamayı defalarca anlatıp yorduğum hayat arkadaşım Ayten Hengil’e teşekkürü borç bilirim.