Dünyada çocuk ihmali ve istismarı son yarım yüzyıldır tıbbın önemli bir konusu haline gelmiş, bu konu hekimlerin yanı sıra ilgili diğer bazı disiplinlerin örgün eğitimlerine ve sürekli
eğitim programlarına girmiştir.
Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) “ana baba ya da bakıcı gibi bir erişkin tarafından çocuğa yöneltilen, toplumsal kurallar ve profesyonel kişilerce uygunsuz ya da hasar verici olarak nitelendirilen, çocuğun gelişimini engelleyen ya da kısıtlayan eylem ve eylemsizliklerin tümünü çocuk ihmali ve istismarı olarak tanımlamıştır. Çocuk ihmali ve istismarı; fiziksel, duygusal, cinsel istismar ve ihmal olarak dört grupta sınıflandırılmaktadır ve klinik yönden sıklıkla bu türlerin birden fazlası bir arada görülmektedir.