İlk insanla birlikte var olan göç, etkileri olan bir olgu olmuştur. Tarihten buyana devam eden bu olgu kendi içerisinde çeşitli sebepler ve sonuçlar barındırmıştır. Bu açıdan birçok disiplin içerisinde yer almış ve incelenmiştir. Günümüzde buolgu, ekonomik sebepler ve yaşanan yeni savaşlarla birlikte popülerliğini arttırmış,birçok yönüyle akademik çalışmaların konusu olmayı sürdürmüştür.Göçün arz ettiği bu önemden yola çıkarak hazırlanan bu çalışma üç bölümdenoluşmaktadır. Birinci bölümde göç olgusu ele alınmış, tarihsel süreçte göçün gelişimi, çeşitleri, sebep, sonuçları, göçle birlikte oluşan göç kavramları ile Fransa’yagerçekleşen Türk işçi göçlerinin Türkiye ve Fransa açısından siyasi, ekonomik vetoplumsal arka planı incelenmiştir. İkinci bölümde, Türkiye-Fransa İşgücü Anlaşması’nın imzalanmasına kadar olan süreç ile göçlerin hangi yıllarda gerçekleştiğianlatılmıştır. Türk işçi göçlerinin altı yıllık süreci Türkiye ve Fransa resmî kayıtlarıüzerinden mukayeseli olarak ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise Tük işçilerininFransa’da örgütlenme ve basın faaliyetleri Almanya’yla olan ilişkileri göz önündetutularak bütün olarak ele alınmış yine Fransız hükûmetlerinin Türk işçilerine yönelik faaliyetleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca Türk işçilerin göç ettiklerinde yaşadığı sorunlar sosyal bilimler nitel araştırma veri ve içerik analiz programı olan“NVivo” ile tespit edilerek somut görsellerle ortaya konulmaya çalışılmıştır. “NVivo” nitel araştırmalarda sıklıkla kullanılan bir nitel veri analiz programıdır. Program elde edilen doküman, video, fotoğraf gibi verileri bütün olarak bir arada görmeyi, bu sayede çeşitli karşılaştırmalar yaparak daha doğru sonuçlar elde etmeyimümkün kılmaktadır.Üç ülkeye uzanan bu uzun çalışma serüvenimde bana yol gösteren, bilgi vetecrübelerini aktarmada cömert davranan hocam Prof. Dr. Hakan Uzun’a; TürkFransız ilişkileri üzerine Türkiye’de kült eserler ortaya koymuş, Türk-Fransız kültür ve tarihine hâkim, derin bilgi ve görüşleriyle beni destekleyen, yönlendiren,aydınlatan hocam Prof. Dr. Bige Sükan’a; farklı şekilde ve farklı usullerle olaylarayaklaşmamı sağlayan, akademik disiplini hatırlatan hocam Prof. Dr. Cenk Reyhan’a; kıymetli bilgileriyle beni destekleyen Prof. Dr. Yunus Koç’a; akademikkonularda yol göstericiliğinden çokça istifade ettiğim hocam Dr. Öğr. Üyesi SedefBulut’a; Fransa’da bana ışık olan Lyon Başkonsolosu Müslüm Aygün’e; Strazbourg Başkonsolosu Muzaffer Rami Şaylıman’a; Paris Eğitim Müşaviri Prof. Dr.Murat Demirkan’a; Paris Eğitim Ataşesi Dr. Şevket Tüfekçi’ye; Lyon Eğitim Ataşesi Prof. Dr. Fazlı Arabacı’ya; yine Fransızca serüvenimde yanımda bulduğumFransa’daki Türk göçmen kadınlar üzerine çalışmalar yürüten Madame DeborahCaire’ye; Fransa’daki Türk göçmenler üzerine akademik çalışmalar yürüten İstanbul Üniversitesi Fransız Dili Edebiyatı Bölümü akademisyenlerinden Şadiye Tülü’ye; Marmara Üniversitesi Fransız Dili Edebiyatı Bölümü öğretim görevlisi Dr.Betül Ertek’e, son olarak çalışmamı kollarını bana sonuna kadar açan huzur kaynağım kardeşlerim ve eşlerine, evlatlarım yeğenlerime, tebessüm kaynağım dayıcığıma, kuzenlerim ve eşlerine sonsuz şükranlarımı sunarım. “Ölür isem akademikçalışmalarını mezarıma getir.” sözleriyle bana vasiyet eden başta babam ve anneme, eğitim ışığını bana aşılayan, içimde büyüten, yürekleri kadar evlerini tereddütetmeden bana açmış “Daima ilerlemek lazım oğlum.” sözünü kulağıma küpe ettiğim, artık olmayan amcam ve yengeme, mezuniyetimde ne giyeceğini bile düşünüphazırlayan ancak ömrü buna vefa etmeyen yengem İlkin Dost’a minnetle atfederim.