Uluslararası Hukuk Komisyonu, 2018 yılında gerçekleştirdiği 70. Oturumu’nda “hukukun genel ilkeleri”ni çalışma programı kapsamına almıştır. Bu durum, uluslararası hukukun diğer iki asli kaynağı olan uluslararası antlaşmalar ve uluslararası gelenek hukukuna kıyasla literatürde oldukça küçük bir yertutan hukukun genel ilkelerine yönelik ilgiyi artırmıştır. Bununla beraber, hukukun genel ilkelerine yönelik bir literatürtaraması yapıldığında, çalışmaların tekil bir genel ilkeyi elealmaktansa; daha ziyade hukukun genel ilkelerini bir bütünolarak incelediği görülmektedir. Aslında bu durum, hukukungenel ilkelerinin en temeldeki özelliği olan ve uluslararası hukuk sistemi ile bir bütün olarak ulusal hukuk sistemleri arasındaki etkileşimi gözler önüne seren “ulusal hukukun temel birilkesi niteliğinde olma” şartının doğru ve detaylı bir şekildeincelenememesine neden olmaktadır. Bu incelemenin yapılabilmesi için her bir hukukun genel ilkesinin farklı ulusal hukuksistemlerine tabi ulusal hukuk düzenlerindeki yerinin ve öneminin, bu düzenlerdeki konuya ilişkin hukuk literatürünün veilkeye başvurulan mahkeme kararlarının göz önüne alınarakortaya konulması gerekmektedir. Şüphesiz böyle bir çalışma,hukukun genel ilkelerinin niceliği dikkate alındığında, ancakbinlerce sayfa ve birden çok ciltten oluşan bir kitap seti olabilir.Elinizdeki kitap ise, ulusal hukuk düzenlerinde yer alan birtemel ilkenin uluslararası hukukta bir hukukun genel ilkesihâline gelebilmesi için geçtiği uyarlama sürecini somutlaştırmak suretiyle ortaya koymaktadır. Bu durum, muhakkaktır kiher bir ilke için birtakım farklılıklar gösterebilecektir; fakatsürecin çerçevesi genel olarak benzerdir. Bu çalışmada, hakkın kötüye kullanılması yasağının seçilmesindeki temel neden bu ilkenin, farklı ulusal hukuk sistemlerinde yer alan hukuk düzenlerince bireylere ve bazı durumlarda idareye tanınan hak ve yetkilerin kapsamının belirlenmesinde temel bir ilke olarak yer alırken; uyarlama işlemindengeçerek uluslararası deniz hukukunun 20. yüzyılın ikinci yarısına geçmeden başlayan kodifikasyon çalışmalarının ilk dönemlerinden itibaren farklı şekillerde ele alınarak tartışılmasıve en sonunda “Deniz Hukuku’nun Anayasası” olarak nitelendirilen 1982 tarihli Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi’nin 300. maddesinde kendisine doğrudan yer bulmasıdır. Budoğrultuda devletler, deniz hukukuna ilişkin faaliyetlerinde300. maddede belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağını dagöz önünde bulundurmakla yükümlü kılınmışlardır.Hakkın kötüye kullanılması yasağının uluslararası denizhukuku kapsamında uygulanabilirliği ve 300. maddenin kapsamına yönelik olarak literatürde bir araştırmanın mevcut olmaması, beni bu konulara yönelik bir inceleme yapmaya yönlendirmiştir. Umuyorum ki bu çalışma, Türk uluslararası hukukliteratüründe mevcut olan ve yukarıda bahsedilen boşluğu dolduracak ve hukukun genel ilkelerine yönelik olarak yapılacakyeni çalışmalarda, izlenen yöntem bakımından, bir başvurukitabı vazifesi görecektir.Bu çalışmanın meydana gelmesinde yüksek lisans eğitimimin başladığı andan itibaren desteğini benden bir an olsunesirgemeyen ve bu zorlu süreçte beni hiçbir zaman yalnız bırakmayan; bunun yanında derslerinde ve baş başa yaptığımızgörüşmelerde bana uluslararası hukuka farklı bir şekilde bakmayı öğreten kıymetli danışmanım Doç. Dr. Erdem İlker Mutlu’ya ve tez savunma jürisinde yer almayı kabul eden saygıdeğer hocalarım Doç. Dr. Reşat Volkan Günel’e ve Dr. NeslihanÖzkerim Güner’e; Beni bugünlere getiren ve kanatlarını hiçbir zaman üstümden eksik etmeyen annem Arzu Muzaffer Saraçyakupoğluve babam Dr. Tamer Saraçyakupoğlu’na, Hacettepe ÜniversitesiKamu Hukuku Yüksek Lisans Programı’na girmeye hak kazandığımı öğrendiğimde haber verdiğim ilk kişi olan, disiplinli vegayretli olmanın hayatta her zaman başarıyı getirdiğini banaöğreten ve 2021 yılında ebediyete intikal eden babaannemŞükran Saraçyakupoğlu’na, en önemlisi de adımın konulmasınavesile olan ve tanıma şerefine nail olamasam da her zamanvarlığını yanımda hissettiğim amcam Şehit P. Komd. Ütğm. Alaattin Saraçyakupoğlu’na şükranlarımı sunuyorum.