Bu kitabı, ODTÜ Havacılık Topluluğu'nda 25 yılı aşkın süredir verilen teorik eğitimlerden, kişisel deneyimlerden, tecrübelerimizi karşılıklı paylaştığımız pilotların aktarımlarından ve erişebildiğim yamaç paraşütü ve serbest uçuş literatüründen yola çıkarak yazdım. Bazı bölümlerde kişisel tecrübeler baskın çıktı, bazılarında da artık uluslararası rehber hâline gelmiş metinler iskeleti oluşturdu. Kendi notlarımı tasnif ederek başladığım bu çalışma sonradan, birbirinden kopuk ve çoğunlukla kendi eğitim sistemleri içinde kalmış konuları bütünlüklü bir kitap hâline getirme çabasına dönüştü. Sonuçta, yamaç paraşütü pilotları için temel bir kaynak hazırlamaya çalıştım.
Kitabı yazarken üç büyük sorunla karşılaştım. Bunlardan ilki, sonradan alt başlığına "Teori, Oyun, Deneyim" dediğimiz bir kitabın kapsamını belirlemek oldu. Tasarım ve sportif özellikler bakımından bir teorik doygunluğa ulaştıysa da yamaç paraşütü eğitiminde hâlâ geniş çaplı bir birliğe varıldığını söyleyemeyiz. Bir başka deyişle, bir pilotun seviyesine uygun minimum teorik bilgi düzeyinde henüz uzlaşmış değiliz. Bu sorunu ortadan kaldırmak için kitabı, bu eğitim sistemlerinin sınırlarını aşan, kendi başına ve sadece yamaç paraşütü üzerine bina edilmiş bir formatta tasarlamayı daha uygun buldum. Bu yüzden, bazı konulara özellikle ilgisi olan ya da o konuları daha çok önemseyen bir eğitimden geçmiş pilotlara kitabın ilgili içeriği yeterli gelebilecekken, bazı konularda da içeriğin derinliği şaşırtıcı olabilir. Ancak bunu hemen her seviyeden ve her eğitim sisteminden gelen pilotun faydalanabileceği bir kitap oluşturma çabası olarak da değerlendirebiliriz.
Yaşadığım ikinci sorun, uygulamada kullandığımız kavramların çoğunun İngilizce olması ve bazılarının birçok alternatifi bulunmasıydı. Bu noktada, yeni bir öneri getirmektense, en yaygın olan kullanımı benimsemeye çalıştım. Örneğin, "Full Stall - Ful Stol - Tam Stol" karmaşası içinde uygulamada en çok kullandığımız ikinci seçeneği, yani kelimeleri Türkçeleştirmeyi tercih ettim. Diğer yandan, çok daha yaygın ve yerinde bir Türkçe karşılığı olduğu için "Harness - Harnes - Kuşam" arasında sonuncuya yer vermenin daha doğru olduğunu düşündüm. Kavramlar arasında bir seçim yaparken bunları kimin ya da hangi eğitim sisteminin benimsediğine bakmaksızın genel kabulü esas almak istedim. Hâliyle kitabı okurken "Benim eğitim aldığım yerde bu kavram bu adla anılmıyor." diye düşündüğünüzde bu problemleri de gözetmenizi umarım.
Son olarak, güncel konuların kitaba dâhlinin sınırlarını çizmek konusunda zorlandım. Teorik bir doygunluktan bahsetsek de yamaç paraşütü, gelişimini hâlâ ivmelenerek sürdüren genç bir spor. Tasarımcılar, kolektif bilgi ve deneyimin artması ve materyal teknolojisindeki gelişmelerin de yardımıyla çok yakın bir geçmişe kadar tahmin bile edilemeyecek inovasyonlar yapmayı sürdürüyor. Yamaç paraşütü ile başka doğa sporlarının birlikte yapıldığı yeni alt disiplinler ortaya çıkıyor. Sürekli yeni rekorlar kırılıyor. Fakat burada bir internet forumu güncelliğini yakalamaktan ziyade yerleşik bilgilere yer vermeye dikkat ettim. Dolayısıyla bunu değişen teorik ve pratik bilgiler ve yeni teknolojilerin ortaya çıkmasıyla güncellenecek bir ilk baskı olarak değerlendirmek daha uygun olacaktır.
Kitapta beş bölüm yer alıyor; aerodinamik, meteoroloji, malzeme, uçuş tekniği ve acil durumlar. Girişte, kitaba düşünsel ve psikolojik bir arka plan oluşturmaya çabaladım. Sonuç bölümünde ise bu kitapta yer alan konuların bütünlüklü bir değerlendirmesini yaptım. O yüzden bu bölümlerin de diğerlerinden ayrı tutulmaması gerektiğini düşünüyorum.
Kitabı kaleme alırken yaşadığım zorlukların yanında, sonuçta yamaç paraşütüne ve sporun geleceğine ufak bir katkı sağlamaya duyduğum heyecan hep daha baskındı. Yazar hanesinde benim adım olsa da bu kitabın ortaya çıkmasında çok insanın emeği var. İlk teşekkürüm, Türkiye’de yamaç paraşütü eğitimini bir okul disipliniyle yıllardır yürüten ODTÜ Havacılık Topluluğu’na ve onun bu geleneği yaşatan eğitmenlerine. Özellikle, bu sporla beni tanıştıran ve ilk uçuşlarımdan itibaren yanımda olan eğitmenlerim Mete Emre Gökdoğan, Volkan Gümüşkaya, Mustafa Can Karadayı, Burak Söylemez, Olcay Öztürk ve Leyla Mirjam Erol’a; eğitmenliğe başladığımda sorumluluğu paylaştığımız Umutcan Ertürk, Berhan Melek, İshak Can Aydın ve Erencem Akça’ya; yıllarca birbirimizi ileri iterek uçmayı birlikte sevdiğimiz Umut Yetiştiren’e, üzerimdeki emeklerinden ötürü teşekkür borçluyum. Millî takımda geçirdiğimiz günleri keyifli kılan, yamaç paraşütü ve yarışmalara dair birlikte çok şey öğrendiğimiz takım arkadaşlarım Durali Karaca, Merve Gülşah Arslan, Serdar Tur, Hüseyin Tanrıverdi ve Rasim Esen bu kitabın bilhassa ‘deneyim’ alt başlığının gizli özneleridir. Başka bütün katkılarının yanında bu kitabın taslaklarını okuyup yorumlarıyla beni yönlendiren Murat Tüzer, Yiğit Yıldırım, Semih Sayır ve Oğuzkan Sadeer’e ne kadar teşekkür etsem az. Ve tabii ki bunu bir taslaklar karmaşasından şu anda elinizde tuttuğunuz kitaba dönüştüren editörüm, arkadaşım, abim Özgür Şen’e minnettarım.
Bazen birden fazla doğrunun varlığını, bazen hatalar yapıldığını ama her zaman birbirimizden öğrenecek şeyler olduğunu unutmadan... Keyifli ve güvenli uçuşlar dilerim.